uwierzenie w posłannictwo proroka Muhammada(salla-llahu ´alaihi wasalam), że jest ostatnim prorokiem, pieczęcią proroków i najlepszym z nich wszystkich, i że po nim wygasło proroctwo:
(Muhammad nie jest ojcem żadnego z waszych mężczyzn, lecz jest Posłańcem Boga i pieczęcią proroków. Bóg jest o każdej rzeczy wszechwiedzący!.) (Kur’an 33:40)
uwierzenie, że prorok Muhammad(salla-llahu ´alaihi wasalam) był nieomylny, gdy przekazywał religię od Allaha (Subhaanahu wa ta´ala):
(On nie mówi pod wpływem namiętności.)(Kur’an 53;3)
W sprawach doczesnych, prorok Muhammad(salla-llahu ´alaihi wasalam) był człowiekiem jak inni ludzie, więc jego osądy wymagały wysiłku umysłowego, jakiego się podejmował. Prorok(salla-llahu ´alaihi wasalam) powiedział:
„Jestem człowiekiem. Kiedy przychodzą do mnie ludzie z prośbą o rozsądzenie sporów, to jedni mogą lepiej przedstawić swoje racje, od drugich. Dlatego domniemywam, że mówią prawdę i sądzę na ich korzyść. Niechaj pamięta ten, komu zasądziłem, do czego nie ma prawa, że jakby sięgał po kawałek ognia. Wyłącznie od jego osobistej decyzji zależy, czy będzie go nieść, czy zostawi.”(Sahih Muslim, hadis nr.1713)
uwierzenie, że posłannictwo proroka Muhammada (salla-llahu ´alaihi wa salam) jest uniwersalne: do ludzi i do dżinnów i trwa, aż po nastanie Godziny:
(Posłaliśmy cię do wszystkich ludzi jako zwiastuna radosnej wieści i ostrzegającego. Lecz większość ludzi nie wie.)(Kur’an 34:28)
wykonywanie nakazów Proroka (salla-llahu ´alaihi wa salam), wiara w to, o czym poinformował nas i unikanie tego, co zakazał:
(A to, co wam daje Posłaniec, to bierzcie; a czego wam zakazał, od tego się powstrzymajcie!.)(Kur’an59:7)
kroczenie ścieżką Proroka (salla-llahu ´alaihi wa salam), trwanie na niej i nie dodawanie do niej niczego zbędnego:
(Powiedz: ”Jeśli kochacie Boga, to postępujcie za mną! Wtedy i Bóg będzie was miłował i przebaczy wam wasze grzechy. Bóg jest przebaczający, litościwy!.) (Kur’an 3:31)